دانش گذار به مردمسالاری برای ایران - بخش هفت: پارلمان در تبعید بعنوان نهاد رهبری مخالفان
پس از گذشت بیش از یک سال از آغاز خیزش مردمی زن-زندگی-آزادی، به نظر میرسد که روند پیشرفت این خیزش با مشکلاتی مواجه شده است. فقدان سازماندهی، رهبری سیاسی فراگیر و حمایتهای مالی لازم به فرسایش نیروها و فرو نشستن شعله های خیزش منجر شده است، درست مانند 1398. صدها کشته و بسیاری از خانواده ها از دارایی های خود محروم شده اند اما نتیجه قابل ملاحظه ای بدست نیامده است. زمان آن فرا رسیده است که اعضای ارشد همه گروه های مخالف به اهمیت رهبری یکپارچه پی ببرند و در راستای آن تلاش کنند. یک راهبرد برنده میتواند به اصلاحات ساختاری اجباری با هدف نهایی انحلال رژیم و برقراری مردمسالاری با کمترین هزینه انسانی و اجتماعی منجر شود. برای اینکه بتوان این راهبرد را توسعه داد، ابتدا باید یک رهبری منسجم ایجاد کرد. بهترین روشی که برای حل مشکل رهبری مشترک وجود دارد، تشکیل نوعی دولت در تبعید است که بخش مهمی از آن از یک پارلمان مردمی در تبعید تشکیل میشود. مراحل اصلی این فرآیند عبارتند از: ایجاد یک پارلمان مردمسالار در تبعید به منظور ایجاد یک رهبری سیاسی منسجم، ادغام و همسویی جنبشهای مختلف اجتماعی و سیاسی با رهبری سی...